مقالات در زمينه فيه ما فيه

آخرین مطالب | آرشیو | جستجو

110- عنایت حق به بندگان (۱۳۸۸ دوشنبه ۲۹ تير)

گفت: که شب و روز دل و جانم بخدمت است و از مشغولیها و کارهای مغول، بخدمت نمی توانم رسیدن. فرمود که: این کارها هم کار حق است، زیرا سبب امن و امان مسلمانیست، خود را فدا کرده اید بمال و تن تا دل ایشان را بجای آرید تا مسلمانی چند، به امن به طاعت مشغول باشند، پس این نیز کار خیر باشد. و چون شما را ح...

111- در تعبیر احترام به دیگران (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

در این میان یاران آمدند، عذر فرمود: که اگر من شما را قیام نکنم و سخن نگویم و نپرسم، این احترام باشد، زیرا احترام هر چیزی لایق آن وقت باشد، در نماز نشاید پدر و برادر را پرسیدن و تعظیم کردن، و بی التفاتی به دوستان و خویشان در حالت نماز عین التفاتست و عین نوازش، زیرا چون به سبب ایشان خود را از طاعت و ا...

112- در حقیقت نماز (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

سؤال کرد که از نماز نزدیک تر بحق راهی هست؟ فرمود: هم نماز. اما نماز این صورت تنها نیست، این قالب نمازست زیرا که این نماز را اوّلیست و آخریست و هرچیز را که اوّل و آخری باشد آن قالب باشد، زیرا تکبیر اوّل نماز است و سلام آخر نمازست. و همچنین شهادت آن نیست که بر زبان می گویند تنها،...

113- همواره خود را مقهور حق بدان (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

گفت: من بیچاره ام. فرمود: که نیک است اگر همه وقت مدام بی چاره باشی، در حالت قدرت هم خود را بی چاره بینی، چنانکه در حالت عجز می بینی، زیرا که بالای قدرت تو قدرتیست و مقهور حقی. در همه احوال تو دو نیمه نیستی، گاهی باچاره و گاهی بی چاره، نظر به قدرت او دار و همواره خود را بی چاره میدان و ب...

114- حکایت در بیان استغراق عارف و استجابت دعای او (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

پادشاهی به درویشی گفت که: آن لحطه که تورا به درگاه حق تجلی و قرب باشد مرا یادکن. گفت: چون من در آن حضرت رسم وتاب آفتاب آن جمال بر من زند، مرا از خود یاد نیآید، ار تو چون یاد کنم؟ اما چون حق تعالی بنده ای را گزید و مستغرق خود گردانید، هرکه دامن او بگیرد و از او حاجت طلبد، بی آنکه آ...

115- در تفسیر آیۀ امانت و مقصود از آفرینش انسان (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

یکی گفت که: اینجا چیزی فراموش کرده ام. خداوندگار (مولانا) فرمود که: در عالم یک چیز است که آن فراموش کردنی نیست. اگر جمله چیزهارا فراموش کنی و آن را فراموش نکنی، باک نیست. و اگر جمله را بجا آری و یاد داری و فراموش نکنی و آن را فراموش کنی، هیچ نکرده باشی – همچنانکه پادشاهی تورا به ده فرست...

116- در بیان آنکه آدمی اصل است و همۀ علوم فرع (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

بهانه می آوری که من خودرا به کارهای عالی صرف می کنم، علوم فقه و حکمت و منطق و نجوم و طب و غیره تحصیل می کنم. آخر، این همه برای توست. اگر فقه است، برای آن است تا کسی از دست تو نان نرباید و جامه ات را نکند و تو را نکشد تا تو به سلامت باشی. و اگر نجوم است، احوال فلک و تأثیر آن در زمین، از ارزانی...

117- حکایت در چالش بین روح و تن (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

تورا غیر این غذای خواب و خور، غذای دیگر است که: اَبِیْتُ عِنْدَ رَبِّیْ یُطْعِمُنِیْ وَ یَسْقِیْنِیْ(شب را نزد پروردگار خویش گذراندم، و او مرا اطعام نمود و شراب [معرفت] نوشانید - ازسخنان پیامبر اکرم در باره شب معراج). درین عالم آن غذا را فراموش کرده ای و به این مشغول شده ای و شب وروز تن را م...

118- انتقاد از علمای ظاهربین (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

فرمود که: سید برهان الدین محقق، قدس الله سره العزیز، سخن می فرمود، یکی آمد که مدح تو از فلانی شنیدم. گفت: تا ببینم که آن فلان چه کس است، او را آن مرتبت هست که مرا بشناسد و مدح من کند، اگر او مرا به سخن شناخته باشد، پس مرا نشناخته است، زیرا که این سخن نماند و این حرف و صوت نماند و این لب...

119- اعتبار صورت (۱۳۸۸ سه شنبه ۳۰ تير)

گفت که: این چه لطفست که مولانا تشریف فرمود، توقع نداشتم و در دلم نگذشت، چه لایق اینم؟ مرا می بایست شب و روز دست گرفته در زمره وصف چاکران و ملازمان بودمی، هنوز لایق آن نیستم، این چه لطف بود؟ فرمود: که این از جملۀ آنست که شما را همتی عالیست، هر چند که شما را مرتبۀ عزیزست و بزرگ و به کارهای خطیر...

صفحه بندی - صفحه 2 از 27
قبلی بعدی